تأملاتی زیرِ دوشِ حمّام
یکشنبه
...
نزدیکِ ساعت نهم، مسیح با صدای بلند فریاد برآورد:
ایلی... ایلی... لَمّا سَبَقْتَنی؟
خدای من، خدای من، چرا مرا تنها گذاشتهای؟
[انجیل متّا، ۴۶:۲۷]
۱ نظر:
ن
۱۹ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۱۶:۲۶
چیزه. درستش اینه که پدر من. بعله.
پاسخ دادن
حذف
پاسخها
پاسخ دادن
افزودن نظر
بارگیری بیشتر...
→ جدیدتر
صفحه اصلی
قدیمیتر ←
آرشیو وبلاگ
آوریل 2023
(1)
ژانویهٔ 2022
(1)
دسامبر 2018
(1)
ژانویهٔ 2016
(3)
دسامبر 2015
(1)
نوامبر 2015
(3)
اکتبر 2015
(2)
سپتامبر 2015
(2)
اوت 2015
(4)
ژوئیهٔ 2015
(7)
ژوئن 2015
(3)
مهٔ 2015
(2)
آوریل 2015
(2)
مارس 2015
(3)
فوریهٔ 2015
(4)
ژانویهٔ 2015
(6)
دسامبر 2014
(4)
نوامبر 2014
(6)
اکتبر 2014
(6)
سپتامبر 2014
(3)
اوت 2014
(11)
ژوئیهٔ 2014
(9)
ژوئن 2014
(3)
مهٔ 2014
(5)
آوریل 2014
(5)
مارس 2014
(11)
فوریهٔ 2014
(6)
دسامبر 2013
(1)
سپتامبر 2013
(1)
ژوئیهٔ 2013
(5)
ژوئن 2013
(1)
مهٔ 2013
(16)
آوریل 2013
(25)
مارس 2013
(10)
فوریهٔ 2013
(3)
ژانویهٔ 2013
(11)
دسامبر 2012
(14)
نوامبر 2012
(12)
اکتبر 2012
(17)
سپتامبر 2012
(13)
اوت 2012
(20)
ژوئیهٔ 2012
(34)
ژوئن 2012
(23)
مهٔ 2012
(29)
آوریل 2012
(27)
مارس 2012
(4)
فوریهٔ 2012
(6)
ژانویهٔ 2012
(2)
دسامبر 2011
(7)
نوامبر 2011
(5)
چیزه. درستش اینه که پدر من. بعله.
پاسخ دادنحذف