دوشنبه

...

إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ.

اگر به شما خوشى رسد آنان را بدحال مى‏كند و اگر به شما گزندى رسد بدان شاد مى‏شوند و اگر صبر كنيد و پرهيزگارى نماييد نيرنگ‌شان هيچ زيانى به شما نمى‏رساند يقينن خداوند به آن‌چه مى‏كنند احاطه دارد.
[ سوره‌ی آلِ عمران، سوره‌ی ۱۲۰]

+ ام‌شب از آن شب‌ها ست. این‌قدر در خانه راه رفتم و قدم زدم پاهایم درد گرفته است. هم‌زادم -عالی‌جناب را می‌گویم- که الآن باید به دردم برسد، گویی خواب است. خواب؟ نه، خودش را زده است به آن راه. عوضی. از ویژگی چنین شب‌هایی پیش از این نوشته بودم. باید می‌بود.